my little box❣

 มาอัพกันเล็กๆน้อยๆ
เด่วจาตกใจกันไปว่าเรายังเปนไรอยู่อะเป่า

ตอนนี้เราสบายดีแล้วจ้า
เมื่อสมองมันคิด และ จิตใจมันเข้าใจแล้วว่า
ไม่เขาก็แฟนเขาต้องการตัดขาดจากเราจริงๆ
เราก็ โอเคได้ ตามนั้น
เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต้องทำ
เขาเคยเล่าให้เราฟังก่อนที่จะคบกันแล้ว
เรื่องทำนองนี้

ตอนนี้ความรู้สึกเราก็แค่
แอบโกด แต่ก็ช่างเหอะ ถ้าสองคนนั้นเขาจะทำแบบนั้น
ก็ไม่เปนอะไร
เขาก็จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลอะไรกัน

ก็มีมานั่งคิด
เราคงหมดเวรหมดกรรมกันแล้วละมั้ง
ฮ่ะๆๆๆ

ช่างเถอะ ผ่านแล้วผ่านไป
อะไรที่เรารักษาไว้ได้เราจะรักษาไว้
อะไรที่มันต้องสูญเสีย ก้ต้องทำใจยอมรับความจริงตรงนั้นให้ได้

เราอาจจาคิดไปเองก็ได้ว่าเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดคนนึงของเรา
จริงๆแล้ว มันอาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นก็ได้
หรือ อาจจะเปนแบบนั้นก็ได้
แต่เมื่อมาถึงจุดที่ต้องเลือกระหว่างเพื่อน กับ แฟน
มันอาจต้องเปนแบบนั้น

แต่

เราก็อาจจะคิดในแง่ดีเกินไป
จนลืมคิดไปว่า ฐานะของเราในสายตาเขาทั้งสอง
มันไม่ใช่แค่ "เพื่อน" แต่มันเป็น "แฟนเก่า"
เพราะงั้น การถูกปฎิบัติ มันต่างกัน
มันต้องชัดเจนไปเลยว่า ต้องทำกันยังไง...

หรือ

อาจไม่พอใจที่เข้าไปดูไฮไฟแฟนเขา
ถ้าเปนยังงั้นก็ขอโทษด้วย
แล้วก็จะไม่ไปรบกวนอีกอย่างแน่นอน
จากนี้ไป มีอะไร ถึงยากแค่ไหน ไม่รู้เรื่องยังไง
เราก็จะไม่ไปรบกวนนายแล้ว
(เขียนไปงั้นแหละ เขาไม่รู้หรอกว่าเรามีบลอคนี้อะ ฮ่ะๆ)
แต่ถ้านายมีปัญหาอะไร ที่คนอย่างเรา พอจะช่วยได้
ก็บอกได้เลย เราไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว
เพราะเราเคยบอกไว้แล้ว ว่า เราจะเปนเพื่อนนายตลอดไป...


ก่อนไปฮ่องกงมีโอกาสได้ไปงานถ่ายรูปรวมของเหล่าบัณฑิตทั้งหลาย
ที่มหาลัยลาดกระบังมา
อยากไปมานานแหละ ฮ่าๆๆๆ
ได้ไปถ่ายที่รางรถไฟด้วย ชอบบบบบ

เพื่อนเราก็บิ้วซี่เหลือเกิ๊นนนน
โทสับเข้าตลอดดดดด
พี่ตากล้องเขาก็แบบ เอ่อ น้องเอ่ย ช่วยยิ้มและมองกล้องด้วย
(ถึงแม้ว่าในมือมันจาโทสับอยู่ก็ตาม ฮ่าๆๆๆ)

พวกเรารู้สึกกันไปเองเป่าไม่รุ้
รู้สึกว่า ในกล้องพี่เขา
จามีรูปพวกเราเยอะกว่ารูปบัณฑิตอีก ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
ไม่ค่อยจาบ้ากล้องกันเล้ยยยยยย

ก็ไอเป็ดแกไม่ถ่ายช่ายม่ะ
มาพี่ ถ่ายพวกหนูแทน ฮ่าๆๆๆๆ

ตอนนี้ก็รออยู่มาเมื่อไหร่ เพื่อนเราจาได้รูป หุหุหุ
มีรูปมาให้ดูนิโหน่ย
ไปติดตามเต็มๆได้ในฮิห้าของเฮ้าเน้อ หุหุหุ
ลงมันทุกรูปเลยอะ
ไม่มีเวลาเลือกเพราะคืนนั้นเราต้องรีบนอนอะ
เดินทางไปฮ่องกงแต่ไก่โห่เลยทีเดียว

ของขวัญให้เป็ดอะ
เหนว่า มันเปนตุ๊กตาหมีที่เอาไว้ให้เขียนได้ตามใจชอบ
นี่คือหน้าตาก่อนเขียน
ส่วนหลังเขียน......อับอายยยย
มันมะช่ายหมีแว้วววว เดวเหนแล้วจาชอกไปตามๆกัน ฮ่าๆๆ


แขนตูหย่ายชะมัด... สงสัยจาเริ่มอ้วนแล้ว
โอ้โน้ว!!!!!
และนั้นคือเป็ดดด ฮ่าๆๆๆๆๆๆ


(แขนนนนนนน ม๊ายยยยยย)
รางรถไฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
ชอบบบ สนุกดี แต่เพื่อนๆบอกว่า แถวนั้นแรง!
ก็เลย เหอๆๆ แอบน่ากลัวนิสหน่อย
แต่มันยังเปนกลางวันอยู่ เลยโอเค่ะ โอเค๊ ฮ่าๆๆๆ


ทั้งหมดนั้น คือมื้อกลางวันและมือเย็นของเรา
หิวโซมากกกกกกกกกกก
กว่าจะได้กินก็ประมานบ่ายสามได้อะ
ไม่นึกว่าจะอยู่ที่ลาดกระบังจนถึงบ่ายสองกว่าๆอะ
สุดยอด.....หิวโซกันทั้งคันรถ
ไปฝากกระเพาะไว้ที่Zen เดวนี้มันถูกดีเนอะ
ยิ่งชุดปลาดิบนี้ ถูกลงไปเยอะเลย ได้ใจๆ
แต่ก็ต้องดูที่สาขานิสนึงนะ
เราว่า สาขาcentral worldอะดีสุด สดสุดอะ

กลับมาบ้านก็ค้นพบว่า ผิวเราโดนแดดเผาไป!!!
ตอนแรกไม่คิดว่าจาโดนอะ
เพราะวันนั้นดูแดดไม่ค่อยจามีเลย
ร้อนแบบอ้าวฝนอย่างแรง
ที่ไหนได้ ตอนจะอาบน้ำ เปนรอยชุดเลยอะ...
ไอเป็ด....ทำตูผิวเปลี่ยนสี!!!

ไปฮ่องกงต่อก็แดดรุนแรงพอกัน
แต่ดีกว่าตรงที่ ที่นั้นเขามีลมเย็นๆสบายๆให้เดินตากด้วย
แต่ก็คงเปลี่ยนสีนิดนึงอะ
เพราะแดดแร๊งมากกกก

ไม่ได้ถ่ายรูปเลย น้องมันไม่ถ่ายอะ
(เชอะ แอบเสียดาย อุตส่าได้ใส่บูท ฮ่าๆๆๆ)
ส่วนมากได้ คสอ.มาซะเยอะอะ
เสื้อผ้าแอบแพงขึ้น
หรือเปนเพราะเราไม่ได้ไปมานานแล้วหว่า...
ไม่ได้ไปมาเจ็ดแปดปีได้มั้ง ฮ่าๆๆๆๆ
ถ้ามีโอกาส จานำมาเผยแพร่นะฮ้า
ว่าอิฉันไปสอยอาไรมามั้ง

วันนี้พอเท่านี้ก่อน อิอิ

ปิดท้ายเพลงที่ชื่นชอบ ณ เวลานี้
เปนเพลงประกอบจากหนังเรื่อง รักแห่งสยาม
(น้องโอ้ หล่อ น่ารักกกกกกกกกกก ชอบบบบบบ)
ได้ไปฟังมาจากฮิห้าเพื่อนอีกที
ฟังแล้วก็...โอ้ย ตายๆๆๆ โดนมากๆๆๆๆ
(แต่เราไม่คิดจาฆ่าตัวตายอะน่ะจร่ะ)

ลองฟังกันดู ความหมายก็โอ
เพลงเพราะ ดนตรีดี เสียงคนร้องก็แหล่ม
ฟังแล้วมันสะกิดให้ต้องฟังต่ออะ


มีภาพประกอบ ฮ่าๆๆๆๆๆ
หน้าตาเราเหมือนรถไฟดี ฮ่าๆๆ
เปนอีกภาพแห่งความทุ่มเท
นั่งที่พื้นที่ชานชะลา(เขียนถูกเป่างะ)ทุกคนเลย
ฮ่าๆๆๆ เพื่อนๆทุ่มทุนมากกก