my little box❣

 หลังจากที่หมักดองไปเกือบเดือน
รู้สึกอยากอัพบลอกทุกวันเลยอะ
ฮ่าๆๆๆ แปลกเนอะ

เมื่อวนานก็ว่าจามาอัพ
แต่ไหวจริงๆ ง่วงมากมายอะ

พยายามลากสังขารนั่งดูเป็นต่อ
กะว่าถ้ายังพอมีพลังจาอัพบลอค
แต่สุดท้าย ไม่ไหวคะ ตาย...ฮ่าๆๆๆ

เรียนgmatทีไร ไม่รอดทุ๊กที
กลับมาสลบตลอด ฮ่ะๆๆ

*หมายเหตุ* เขียนไว้ตั้งแต่เมื่อวาน
แต่เขียนไปจบ ได้แค่draftไว้
กะว่าตอนกลางคืนจามาเขียนต่อ
แต่คอมไม่ว่างสักเครื่อง
(เครื่องเราตัวรับwirelessเจ๊ง ยังไม่ได้ไปซื้อ
เศร้าเลย ติดwirelessที่บ้าน แต่เครื่องตัวเองดันใช้ไม่ได้)

เมื่อวานก็ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือ
พยายามอ่านแล้ว ก็ไม่รอด
เลยไปนอนมันตั้งกะ 4ทุ่มเลย 55555
โคดอนามัยอะ
แล้วตื่นก็ตอน8โมงกว่าๆได้
หน้าเด้งเลย 55555

แต่ถึงจาตื่นตั้งแต่8โมง จนตอนนี้จาบ่ายสองแล้ว
ยังไม่ได้จับหนังสือเลย 555555
นั่งดูทีวีอยู่นั้นแหละ!!

กะว่าจาต้องไปซื้อไอตัวรับwirelessแล้วงะ
แล้วเปิดไปอ่านหนังสือไป จาได้ไม่ง่วง
ดีม่ะ????? อิอิอิ

ก่อนที่จะตัดสินใจไสหัวไปนอน
พยายามทำใจให้อยากอ่านด้วยการ
หยิบหนังสือเล่มโปรดมานั่งดูอีกสักรอบ
ไม่รู้ว่า เพื่อนๆจาเคยเห็นกันมั้ย
"Going Places" ของ คุณต้องการ อะจ่ะ
เราชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลย

เปนแรงบันดาลใจที่ทำให้เราตัดสินใจ
กลับมาลองจับสีน้ำดูอีกรอบ
ทั้งๆที่สมัยก่อนตอนเด็กโคดเกลียดเลย
แล้วไอรองบก.ก็อยากให้เราลองใช้สีน้ำวาดลองจุลของชมรมบ้าง
มันเลยให้เราไปซื้อหนังสือเล่มนี้มาดูสะ
ดูเสร็จก็ oh my god!!


(ขอบคุณเวบ ร้านหนังสือปูทะเลย์ สำหรับรูปนะค้า)

อาจดูเหมือนภาพที่วาดง่ายๆด้วยสีน้ำธรรมดาๆ
ไม่ได้มีการใช่effectคอมแต่ประการใด
ราคา195 คุ้มมั้ย??

ขอบอก โคดแม่งคุ้มอะ คุ้มม๊ากมาก คุ้มสุดๆ
ความคุ้มทีเราอายากจะบอกไม่ใช่ความอลังการของเทคนิคภาพ
แต่เปนความอลังการทางความคิด จินตนาการ ของคุณต้องการ

หนังสือเล่มนี้ แทบจะไม่มีตัวหนังสือ
ในการูตูนช่องก็ไม่มีคำพูด
มีแต่การกระทำของตัวละครเท่านั้น

เราถูกสะกดด้วยการกระทำของทุกๆตัวละคร
ในทุกๆภาพของหนังสือเล่มนี้
ตย.เช่น หน้าปก (อาจจะไม่ชัดเท่าไหร่)
แต่มันคือภาพของสวนจตุจักร
แต่หน้าปก เราก็มองเปนนาทีแล้วอะ
มองว่าแต่ละคนในรูปทำอะไรกันมั่ง
มีทั้งคนไทย คนต่างชาติ คุนนายกะคนใช้
มีกระทั่งแฟนแอบมองสาวที่เดินผ่านด้วย! 555+

แล้วข้างในเล่มก็ยังมีอีกหลายๆเรื่องที่น่ารักๆมากๆอีก

อื้มมม อาจไม่เปนภาพ แต่เชื่อมั้ยว่า
การ์ตูน 6 ช่อง ทำให้เรานั่งอมยิ้มคนเดียวได้ ^^

อยากให้ทุกคนได้ลองอ่านกันมากๆ
จินตนาการของคุณต้องการ มัน.....สุดยอดจริงๆ
วิธีการเล่าเรื่องของเขาก็แจ่มมากๆ
ไม่ต้องมีอะไรมากมาย ภาพก็ไม่ต้องวุ่นวาย
แต่สามารถทำให้เราเข้าใจได้ ว่าเธอต้องการจะเล่าอะไร

เราแอบรู้สึกว่า(เมื่อวานนี้นั่งคิด แล้วก็ลองระลึกๆชาติดู)
เปนเพราะหนังสือเล่มนี้รึเปล่าที่ทำให้เราชอบ
"ทะเล ร้านกาแฟ และ สวนสาธารณะ"
อ่ะ งงอะดิ๊ๆ ลองไปซื้อมาอ่านสิจร่ะ อิอิ

ที่เราชอบเปนพิเศษก็มี
coffee stain (อยากลองทำดูบ้างจัง)
concrete forest
(นี่แหละ ที่ทำให้เราซื้อดอกไม้มาวางไว้ในห้อง)
sri-trang tree (คิดถึงตอนเด็กๆจัง)
loi kratong (ideaเจ๋ง!)
sleepless night (เราเกือบลืมไปแล้ว
ว่าเราอยากทำแบบนี้ อยากมีบ้านที่มีระเบียงไว้ทำแบบนี้)
candlelight dinner (ดีกว่าไปทานที่ร้านอีกน่ะ ต้องขอบคุณฝน อิอิ)

ชอบที่สุดๆก็ miss you กับ
wish you were here
น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ+++

และยังมีอีกหลายๆๆๆๆๆอันที่เราชอบ
(จริงๆแล้วก็ไม่มีอันที่ไม่ชอบเลยอะ 555555)

ในหนังสือเล่มนี้ คุณวงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์
ได้ให้คำนิยมไว้
และมีประโยคนึงที่เราชอบมากๆก็คือ
"อัลแบรต์ กามูส์ นักเขียนนามอุโฆษเคยกล่าวไว้ว่า
ความสุขที่แท้จริงแห่งชีวิตมีองค์ประกอบ 4 อย่างด้วยกัน
1. อยู่ในที่ที่มีอากาศโปร่ง
2. พ้นจากความทะเยอทะยาน
3. ทำงานสร้างสรรค์ และ
4. รักใครสักคน...."
คุณวงศ์ทนง เขาก็บอกว่า เขาก็ยังมีไม่ครบ
ใครมีครบแล้วเขาก็ขอแสดงความยินดีด้วย

เราเองก็ยังไม่ครบ แต่ก็คิดไว้สักวันว่า
ในอนาคตชีวิตนี้ เมื่อเราพอจะมีกิน
มีเงินที่หามาด้วยลำแข้งตัวเองเมื่อไหร่แล้ว
เราก็อยากจะทำงานด้านที่งช้งานศิลป์สร้างสรรค์บ้าง
ออกไปอยุ่ในที่ที่สบายๆเงียบสงบ
อย่างริมทะเล อากาศโปร่งด้วยนะนั้น อิอิ
ส่วนเรื่องของการรักใครสักคน
ถ้า ณ เวลานั้น เรายังไม่เจอใครที่ทำให้เรารักได้มากกว่ารัก"เขา"
เราก็ไม่ว่าไร ไม่เปนไร อย่างน้อย
เราก็เคยรักใครสักคนมาแล้ว ^^

เอาล่ะ เพื่อนๆลองหามาอ่านกันดูน่ะ
ของเขาดีจริง !!
ถ้าไม่อยากซื้อ แต่อยากลองเปิดๆดู
เราว่าตามร้านหนังสือก็น่าจะมีน่ะ
(อันนี้เราไปสอยมาจากไหนไม่แน่ใจ ไม่รุ้งานของa bookเป่า)

ลองดูน่ะ ของเขาดีจริงจริง!!


เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา
มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นนิดหน่อย
ไม่รู้จาเรียกว่าดีดีมั้ย
แต่สำหรับเรา ถือเปนว่า
(อาจจะ)เปนพรจากพระเจ้าเลยมั้ง

เนื่องในโอกาส(ดูเปนการเปนงานจังแหะ)
เราได้เข้าใจ ยอมรับ และปล่อยวางปัญหาที่กวนใจเรา
มาตลอดครึ่งปีได้แล้ว

เรื่อง"เขา"นั้นแหละ

พระเจ้าเลยประทานพรให้มั้ง

เรื่องมันมีอยู่ว่า
ในวันเดียวกัน เราได้ทั้งเมสเสช ได้คุยโทสับ ได้เจอ"เขา"

วันนั้นตอนบ่าย อยู่ก้มีเมสเสชส่งเข้ามา
เราก็ ใครว่ะส่งมา เบอ+6681บลาๆๆ
พอมองชัดๆ อ่อ เบอที่คุ้นเคย...

ใจความกล่าวว่า
"วันพรุ่งนี้มีเลี้ยงฝ่ายจุลสาร ที่xx เวลา yy"

(เท้าความนิสนึง สมัยอยู่มหาลัย
เราอยู่ชมรมที่ทำจุลสารอะ แต่ก็มีหลายฝ่ายนะ
แล้วพอรุ่นคณะกรรมการปัจจุบันออกจุลสารเล่มแรกของรุ่นเขา
พวกเรารุ่นพี่ๆก็ต้องไปเลี้ยงข้าวน้อง
แล้วก็วิจารณ์งานน้อเพื่อให้น้องทำให้ดีขึ้น
รวมทั้งรับฟังและช่วยแก้ปัญหาทางด้านบุคคลกับน้องๆเขาด้วย
เราก็อยู่ฝ่ายจุลสาร วาดภาพประกอบอะจ่ะ
แล้ว"เขา"ก็เปนบก.
ก็เลยได้รุ้จักกัน แล้วก็เปนเพื่อนซี้กัน2ปี
แล้วก็เปน...น่ะตามนั้นแหละ)

ด้วยความเปนมันมีตำแหน่งเปนอดีตบก.ของรุ่นเรา
ก็เลยต้องส่งข้อความเปนแจ้งลูกน้องที่เหลือ

เราอะรู้อยู่ก่อนแล้ว
เพราะช่วงที่ผ่านมาเรามีเหตุต้องแวะไปมหาลัยบ่อย
เลยได้informationมาก่อนแล้ว
แต่คิดว่าไม่มีใครในรุ่นเราไป ก็เลยไม่ได้ถามใคร
ความตั้งใจที่เราจาเขียนจม.ให้น้องๆก็เลยตัดทิ้งไป
(เพราะเราไม่ได้ไปชัวร์ๆอะ ไม่อยากเปนปัญหากะที่บ้าน
เลยกะจาฝากจม.กับใครที่ไปไปให้น้องแทน)

ก็เลยโทกลับไปบอกว่า เราไม่ไป
แต่จะฝากเงินและจม.ให้น้อง

พอเลิกเรียนคืนนั้นก็รีบเอาไปให้ที่บ้าน
กว่าจาเลิกตั้ง3ทุ่มกว่าอะ
ปกติอาจารย์จะตรงเวลามาก 3ทุ่มเลิก งานนี้คุณพี่เขายิงยาวเลย
เราเลยต้องรีบเขียนให่น้อง
(ลายมือส้นติงมากๆ)
แล้วก็รีบขับรถไปฝากเขา
(บ้านใกล้กันอะ แล้วท่าทางเปนคนเดียวที่ไป)
เพราะกลับช้าก็เกรงว่าจะเป็นปัญหาที่บ้านหาว่าโอ้เอ้อีก
(ที่บ้านเขามีจินตนาการที่กว้างไกลนะ....)

ก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย
เพราะเราก็ไม่อยากโดนใครว่าว่ายื้อๆเขาไว้
แล้วเราก็รีบขับรถด้วยมั้ง
เขาเลยห่วงว่าขับรถไปโทสับไปคงไม่ดี
ก็น่ะ มันก็รุ้ดีว่าเวลาเราขับเร็วๆจาเร้าใจมากๆ
555555555

มีที่ประทับใจในวันนั้นคือ
เรากับเขาก็คุยกันปกติอย่างที่เคยเปนเพื่อนกันมาได้เหมือนเดิม
เขาก็ยังยิ้ม แต่แอบตกใจที่เรารู้สึกว่าเปนยิ้มที่อ่อนโยนจังแหะ
แล้วก็ อึ้งๆไปกับประโยคที่ว่า
"เด๊ยวอะไรๆก็ดีขึ้นเองแหละ"
(เปนช่วงที่พูดถึงว่าเราต้องรีบกลับเพราะที่บ้านบลาๆๆ)

ก็ขอบคุณที่ยังเหมือนเดิม
แล้วก็ขอบคุณที่ไม่ได้คืนอะไรเรามา
(ตอนแรกแอบกะว่า ไปฝากที่บ้านดีกว่าไปที่ทำงานเขา
เพราะเผื่อเขาตัดสินใจจาคืนของเราจาได้ไปเอาทีเดียว
สะดวก ตัดขาด......ไปเลย)

แต่ถึงวันนั้นจาทำให้เราหลับสบายขึ้น
แต่เราก็ยังไม่ลืมเรื่องที่เราพิมไว้ในสองเอนทรี่ที่แล้ว

โลกเรากะโลกเขาของซับเซตกันแค่เรื่องของชมรมแหละ
จากนี้ก็คงไม่มีอะไรยังงี้อีกแล้วละมั้ง
ให้เดาเจอกันอีกทีคงงานรับปริญญาเลยล่ะ
ไม่ได้ไปเพราะเขาคนเดียวนะ
มันรับกันหึ่มเลยล่ะ หลายคนทีเดียว

ตอนนี้คิดออกแหละว่าจาทำไรแจกเพื่อนๆที่รับดี
แต่ไม่รู้ว่าจาต้องใช้วัตถุดิบไรมั่ง ฮ่าๆๆๆ

เฮ้อ.......พิมเสร็จ สบายใจ โล่งใจ
ไปอ่านหนังสือได้ละ 555555

อ่อเกือบลืม
พรุ่งนี้ไปเขาหย่ายยยยยแหละ
(เพิ่งรู้เมื่อเช้า.....บ้านเราเอาอีกแหละ
แผนพี่แก มาไวไปไวเสมอ...- -")

เพลงวันนี้!!
รอแปปปป ขอเปนเพลงฟังสบายๆ ให้เหมาะกับบรรยากาศ
ในหนังสือ "Going Places" ละกันน่ะ อิอิ

ชื่อเพลง "Mocha" ost. เรื่อง Coffee Princeอะ
(ไม่เคยดูซีรีย์เกาหลีเรื่องไหน แล้วชอบเท่าเรื่งนี้เลยอะ
ชอบมากกกกกก)
คนร้องน่าจะเป็น Casker อะจ่ะ
ไม่มีเนื้อเด้อ แหะๆๆๆ
แต่ฟังสบายๆ นุ่มๆดี ชอบ~

edit @ 11 Oct 2008 14:51:19 by ♬♩nattö ♪♫